### Si dyshohet se u ekspozuan videot intime? Në fokus sistemi i kamerave dhe aksesi në distancë
Publikimi i videove intime që kanë qarkulluar ditët e fundit në rrjetet sociale ka ngritur pikëpyetje edhe për mënyrën se si materialet janë siguruar dhe më pas janë shpërndarë.
Sipas të dhënave të publikuara, dyshohet se videot nuk janë marrë fizikisht nga pajisjet e regjistrimit, por mund të jenë siguruar përmes sistemit të kamerave, i cili kishte akses në internet dhe mundësi administrimi në distancë.
Në këtë skenar, një nga hallkat që po shqyrtohet është ekspozimi i sistemit të kamerave ndaj internetit. Platforma të specializuara si **Shodan** mund të përdoren për të identifikuar pajisje dhe shërbime që janë të aksesueshme nga interneti. Megjithatë, vetë identifikimi i një pajisjeje në këto platforma nuk do të thotë se ajo është hakuar apo se prej saj janë marrë të dhëna.
Sipas pretendimeve të bëra në lidhje me rastin, pas identifikimit të sistemit mund të jetë siguruar akses i paautorizuar në të dhënat e kamerave, duke bërë të mundur marrjen e regjistrimeve pa pasur nevojë për hyrje fizike në ambientin ku ndodheshin pajisjet.
Nëse kjo pistë konfirmohet nga hetimet, atëherë rasti do të kishte edhe një dimension të rëndësishëm të sigurisë kibernetike: nga komprometimi i mundshëm i sistemit të kamerave, te marrja e materialeve dhe më pas shpërndarja e tyre te persona të tjerë.
### Hetimi duhet të përcaktojë zinxhirin e shpërndarjes
Një prej pyetjeve kryesore për hetuesit është se si kanë kaluar materialet nga sistemi i regjistrimit deri te personat që i kanë shpërndarë në rrjet.
Për këtë mund të jenë të rëndësishme gjurmët dixhitale, përfshirë regjistrat e aksesit në sistem, llogaritë e përdorura, adresat IP, pajisjet dhe oraret e lidhjeve. Gjithashtu, mund të jetë e rëndësishme të përcaktohet se kur janë marrë për herë të parë materialet dhe kush ka pasur akses në to përpara publikimit.
Në këtë mënyrë, hetimi nuk lidhet vetëm me personat që shfaqen në videot private, por edhe me mënyrën se si materialet janë siguruar dhe me personat që kanë marrë pjesë në shpërndarjen e tyre.
Ndërkohë, është ngritur edhe një tjetër hipotezë: se publikimi i këtyre materialeve mund të jetë përdorur për të testuar reagimin e opinionit publik ndaj videove intime të dala nga kamera private. Megjithatë, **nuk ka të dhëna të mjaftueshme për ta paraqitur këtë si fakt**, dhe çdo pretendim për një valë të mundshme materialesh të tjera apo për përfshirjen e personave me pushtet mbetet i pakonfirmuar.
Çështja mbetet për t’u sqaruar nga hetimet përkatëse. Deri në përfundimin e tyre, pretendimet mbi mënyrën e marrjes së videove, autorët e mundshëm dhe zinxhirin e shpërndarjes duhet të trajtohen me rezervë.
